کاش می شد

تمامِ آدم های غمگین و تنهایِ جهان را

در آغوش کشید،

برایشان چای ریخت،

کنارشان نشست و با چند کلامِ ساده،

به لحظاتشان رنگِ آرامش پاشید

و حالشان را خوب کرد.